อ่านเพื่อความบันเทิงนะคะ ไม่อนุญาตให้คัดลอกดัดแปลงหรือทำซ้ำ
จงอินยิ้มกรุ่มกริ่มหลังจากคนที่ดื้อแสนดื้อยอมเชื่อฟัง...เจ้าตัววางโทรศัพท์ไว้ที่โซฟา ก่อนจะกลับขึ้นมาบนเตียงอีกครั้ง…
"ดีมากครับที่รัก ผมสัญญาว่าจะไม่รุนแรง"
ร่างสูงจงใจบดเบียดริมฝีปากลงกับปากคนใต้ร่างอีกครั้ง และดูเหมือนครั้งนี้คำขู่ของเค้าจะได้ผลดี เพราะชานยอลไม่ได้ปฎิเสธเหมือนตอนแรก ถึงมันจะไม่จาบจ้วงแต่ก็ดีกว่านอนแข็งเป็นท่อนไม้ละนะ
ในขณะที่ปากทำหน้าที่ละเมียดจูบ มือของร่างคมเข้มก็เลื่อนลงมาปลดกระดุมเสื้อคนใต้ร่างอย่างใจเย็น ที่ละเม็ด ทีละเม็ด ผ่านไปเนิ่นนานแต่ก็ยังไม่มีอะไรเกินเลยมากว่าการบดจูบและการลูบไล้บนผิวกายสีขาว ซึ่งนั่นทำให้ชานยอลรู้ใจชื้นขึ้นมาบ้าง เพราะบางทีจงอินอาจใจอ่อนยอมปล่อยเขาไปก็ได้ แต่...อุ่นใจได้ไม่นาน นิ้วมือเรียวของจงอินก็เริ่มเคลื่อนที่ต่ำลงจนถึงขอบกางเกงยีนส์ ค่อยๆ ปลดเข็มขัดเส้นหนาอย่างใจเย็นเช่นเดียวกับการปลดกระดุมเสื้อ
"อื้อ...อื้อ" ชานยอลส่งเสียงท้วงออกมาเล็กน้อย นั่นไม่ใช่เพราะการรุกรานจากข้างล่าง หากแต่เป็นเพราะเจ้าตัวเริ่มขาดอากาศหายใจต่างหาก จงอินผละริมฝีปากออกมาก่อนจะมองใบหน้าหวานด้วยสายตาแห่งอารมณ์ ภาพตรงหน้าคือคนตัวสูงกว่าเขาไม่มาก นอนหอบตัวโยก ใบหน้าแดงก่ำที่อาจจะเกิดจากแรงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูงหรือบางทีเพราะอาย?
นี่มันไม่ใช่เวลามาคิด คิมจงอินเริ่มทำหน้าที่จัดการกับตุ่มไตของคนใต้ร่างที่ล่อตาเขามาตั้งนาน ปลายลิ้นร้อนตวัดอย่างชำนาญที่ยอดอกเม็ดทับทิมสีน้ำตาลอ่อนๆแข็งสู้ลิ้นอย่างรวดเร็ว มือเรียวข้างซ้ายบีบคลึงอีกข้างอย่างรู้งาน แต่นั่นไม่ใช่ว่ามือข้างขวาจะอยู่เฉยๆ
"อ๊ะ อ๊าา...จะ..จงอิน...อื้ออ"
เสียงครางกระเส่าดังขึ้นทันทีที่มือข้างขวาของจงอินสัมพัสจุดอ่อนไหวของคนใต้ร่าง เจ้าตัวยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยทันทีที่ได้ยินเสียงครางทุ้มหูนั่น เขารู้สาเหตุแล้วว่าทำไม คนใต้ร่างถึงตัวแดงเพราะ'ไอ้นั้น'มันขยายพองตัวภายในกางเกงตั้งนานก่อนที่มือของเค้าจะจับมันซะอีก
ในขณะเดียวกันปาร์คชานยอลกลับรู้สึกขัดแย้งภายในใจแปลกๆ ความรู้สึกของตัวเขาเองตีกันเรื่องความถูกผิดทั้งๆ ที่เขาควรจะเป็นฝ่ายรุกไม่ใช่ฝ่ายรับแบบนี้ คือกูก็เคยปรี้ทั้งผู้หญิงแล้วก็ผู้ชายมาตั้งหลายคนไง...แต่ไหงกูไม่ครางแบบนี้มั้งละ คือมันฟินอะครับ -..-
"อื้อ...อ่าา..อ้ะ"
เสียงครางดังขึ้นเป็นระยะ เมื่อคนข้างบนผละริมฝีปากออกจากอกแผ่นเรียบเลื่อนตัวลงไปถอดกางเกงขายาวพลางมองใบหน้าแดงก่ำนั้นไปด้วย...มันไม่ใช่แค่นั้น คิมจงอินกำลังจะ 'ใช้ปาก' ถอดชั้นในสีขาวของชานยอล ทันทีที่ริมฝีปากเฉียดกันกับความเป็นชายที่พองคับแน่น ถึงแม้จะเพียงแค่ผิวเผินแต่ต่อมการรับรู้ของคนที่ฝังตัวอยู่กับเตียงมันบอกได้คำเดียวเลยว่า 'เสียว' ไม่เสียวธรรมดานะ มากกกกก! เอาไปเลยสามคำ พริ๊-ชาน-ฟิน!
"ครางดังๆ ชื่อของผมนะ ดังๆ"
จงอินพูดอีกครั้งหลังจากถอดชั้นในของร่างตรงหน้าออกหมด
'สวย'
นั่นคือคำแรกที่คิดได้หลังจากมองเห็นสิ่งตรงหน้า แบบชัดๆ เต็มตา แก่นกายที่แข็งชูชันสีหวานขนาดปานกลางไม่สิ ของชานยอลไม่ได้เรียกว่าปานกลาง ออกไปทาง...ใหญ่ซะมากกว่า ตอนนี้เหมือนมันจะขยายเต็มที่ซะแล้วสิ เพราะเท่าที่สำรวจดูแก่นกายตรงหน้ามันไม่ได้อยู่นิ่งสักนิดกลับกันมันกับกระดุกกระดิกผงกขึ้นลงอย่างน่ารักสุดๆ
"อ๊ะ ...อย่า...อย่ามอง" จ้องอยู่ได้บางทีกูก็อายนะเห้ย! แล้วจ้องแบบแทบจะกลืนกินนั้นมันอะไรกัน พริ๊ชานอายครับ ณ จุดนี้ -//-
ถึงแม้จะพยายามบิดตัวเพื่อซ่อนแก่นกายของตัวเองเอาไว้ยังไง แต่สุดท้ายมันก็ไม่สามารถหลุดรอดพ้นสายตาหื่นกามของคนตรงหน้าได้หรอก
" อยู่เฉยๆ" พูดแค่นั้นปากของร่างคมเข้มก็จัดการกับแก่นกายสีชมพูที่สั่นดุกดิกทันที ละเมียดชิมจากโคนไล้เลียจนถึงส่วนหัวที่ปริ่มน้ำรัก
"อ้ะ! อ๊าา..จะ...จงอิน ซี้ดดด~"
ผงะ!
บอกได้เลยว่าผงะ ร่างคมเข้ม ผงกหัวขึ้นจากจุดอ่อนไหวของร่างสูงเล็กน้อยเสียงเมื่อกี้มัน...ปลายลิ้นเรียวสัมผัสเข้ากับจุดอ่อนไหวอย่างรวดเร็ว มือข้างซ้ายประกบเข้ากับลูกปิงปองภายใต้แก่นกายสีหวาน หยอกล้อเล่นไปมาตรงจุดอ่อนไหวพร้อมกับคลึงเบาๆ อีกมือนึงทำหน้าที่รูดขึ้นลงเพื่อปลุกอารมณ์ของร่างสูงอย่างต่อเนื่องพื้นที่เล็กๆ
"ของพี่มันยาว ผมอมไม่มิด" ร่างคมเข้มเงยหน้าขึ้นมาพูดกับอีกคนได้อย่างน่าตาเฉย ...ก็แล้วทำไมละ เขาพูดเรื่องจริงนี้
ฉ่าาา -////-
"บ้าาาา!" ไม่พูดเปล่านะ แต่มองเขาแล้วทำหน้าหื่นแบบนั้นมันใช้ได้ที่ไหน! จงอินหัวเราะเล็กน้อยหลังจากทำให้คนตรงหน้าสติแตกได้อีกครั้ง
"อยากมั้ย" พูดพร้อมรูดแก่นกายของคนใต้ร่างอีกครั้งแต่เร็วขึ้นกว่าเดิม
" อ๊าา...อะ อะ" ไม่มีเสียงตอบจากชานยอล มีแค่เพียงเสียงแก่นกายเสียดสีกับมือและเสียงครางกระเส่าเท่านั้น "อื้ออ จะ..ถะ...ถึงแล้ว จะ..จงอิน อ๊ะ อ๊า!~"
ร่างตรงหน้าที่ครางกระเส่า เรียกชื่อเขาเสียงแหบพล่าแต่แก่นกายสีหวานส่วนหัวมีน้ำเยิ้มปริ่มออกมาเล็กน้อยแต่...ใครจะให้พี่เสร็จคนเดียวกัน?
"อื้ออ...หยุดทำไม" ชานยอลหอบหายใจแล้วผงกหัวขึ้นมองร่างคมเข้มแบบไม่เข้าใจนัก ไอ้ดัมฟาเย่อร์นี้ช่วยทำให้เขาเสร็จซะทีไม่ได้เหรอไง อีกนิดแท้ๆ
"อยากรึป่าว" จงอินพูดพร้อมกับถอดเสื้อตตัวเองออกเผยให้เห็นแผงอกที่มีแต่มัดกล้ามและซิกแพ็กได้รูป มิน่าละถึงเหวี่ยงเขาลงเตียงได้อย่างสบายๆ เจ้าตัวค่อยๆ ถอดกางเกงและชั้นในออกช้าและตอนนี้แหละชานยอลเบิกตากว้างทันทีเมื่อได้เห็นสิ่งที่ผงาดแข็งขึงอยู่ตรงหน้า แก่นกายที่ใหญ่และยาวกว่าของเขา กำลังผงกหัวงึก ตรงปลายมีน้ำไหลออกมาเล็กน้อย ใจดวงน้อยกระตุกวูบอีกครั้ง
ใช่ พูดได้เต็มปากเลยว่านี่มันคือครั้งแรกของเขา ครั้งแรกที่ยอมเป็นฝ่ายรับ
ของๆ คิมจงอินไม่ใช่น้อยๆ มัน...น่ากลัวเกินไปถ้าหากว่าสิ่งนั้นจะเข้ามาในตัวของเขายากเย็นขนาดไหน
พระเจ้า...
"อย่ากลัวผม แค่พี่ไม่เกร็ง พี่จะไม่เจ็บ เข้าใจผมมั้ย อย่าทำเหมือนตัวเองไม่เคยทำ" จงอินพูดพลางเลื่อนตัวมาที่ตรงกลางหว่างขาของชานยอล มือทั้งสองเริ่มทำหน้าที่รูดขึ้นลงและบีบคลึงอีกครั้ง
"อ๊ะ...จะ..จงอิน อึก! อ๊าาา"
เสียงครางทุ้มดังขึ้นทันทีเมื่อสัมผัสจากปลายลิ้นนิ่มแตะลงตรงแก่นกายและข้อมือแกร่งก็รูดมันขึ้นลงรวดเร็ว
"บอกสิอยากรึป่าว" จงอินบีบคลึงแก่นกายนั่นแรงๆ ก่อนจะถามคำถามเดิม
ปาร์คชานยอล นี้คือโอกาสรอดจากการถูกรุกรานดากตรูดใช่มั้ย ในเมื่ออิดรรมนี้ถามแล้ว ตอบไปเลยแมนๆ ว่า...
" ซี๊ดดดด..อ่าาา ยะ อยาก...อื้ออ~ อยาก..ส..."
"อยากโดนเสียบ? ได้คับพี่"
"พ่องง..." คนที่นอนอยู่สถบออกมาเบาๆ ไม่ได้อยากโดนเสียบสักนิด ไอ้เด็กนี้ขี้ตู่ชะมัด
"ว่าไงนะครับ?"
"ปะ..ป่าวครับจงอิน ป่าว" ปฏิเสธหน้าตาเฉยได้ไม่นาน ชานยอลก็เริ่มดิ้นอีกครั้งเมื่อรู้สึกถึงบางอย่าง สัมผัสอยู่ที่ช่องด้านหลัง
"หายใจเข้าลึกๆ ครับคนเก่ง" ว่าจบจงอินแหวกขาของชานยอลก่อนจะใช้นิ้วกลางค่อยๆ ดันเข้าไปในช่องทางสีชมพูของอีกคน
"อะ..มะ...ไม่ อึก!"
ไม่หรอ? ถ้าไม่แล้วทำไมถึงตอดรับนิ้วเขาดีขนาดนี้กัน ช่างเป็นคนที่ปากไม่ตรงกับใจเอาเสียเลย ฮึ
"อ่ะ อื้อ..." การปลุกอารมณ์ให้รุ่นพี่คนนี้ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป ชานยอลครางกระเส่าขึ้นมาเรื่อยๆตามอารมณ์ที่พุ่ง ร่างกายแทบทุกสัดส่วนของเขากำลังเป็นของจงอิน การปรนเปรอทั้งด้านหน้าที่มีมือคอยช่วยรูดขึ้นให้ไม่หยุดและด้านหลังนิ้วเรียวยาวของจงอินทั้งบีบและนวดช่องทางสีสวยนั่นเบาๆ ...ช่องทางที่ไม่เคยมีใครเคยเชยชมนอกจากคิมจงอิน
สติของชานยอลเริ่มกลับมาที่ละนิด ใช่ ชานยอลรู้ตัว แต่เขากลับเลือกที่จะไม่ปฏิเสธสัมผัสหยาบโลนนั้น ช่วงเอวคอดสวยแอ่นขึ้นแผ่นหลังแทบจะไม่ติดเตียง หน้าอกกระพรึ่บถี่ๆ บ่งบอกได้อย่างดีว่าเจ้าตัวเริ่มไม่ไหวแล้ว
"หายใจเข้าลึกๆ" จงอินหยุดการกระทำคนใต้ร่างทันทีเมื่อรู้ว่าคนที่เขาเล้าโลมอยู่กำลังจะเสร็จ ถึงแม้ชานยอลจะหงุดหงิด แต่ก็ยอมทำตาม จงอินคร่อมคนตรงหน้าอีกครั้ง ทำให้คนใต้ร่างผงะเมื่อ ไอ้นั้น มันวางราบอยู่ที่หน้าท้องของตน จงอินเปิดลิ้นชักตัวเดียวกับที่เปิดเอากุญแจมือออกมาควานหาบางอย่าง จนในที่สุดก็หยิบเจลล่อลื่นออกมาพร้อมกับปิดลิ้นชักอย่างแผ่วเบา
"ผมลืมหยิบกล่องถุงยางที่เฮียคริสให้มาไว้บนรถ เราคงต้องสัมผัสกันโดยตรงแล้วละครับรุ่นพี่" จงอินขยับตัวมาที่กลางหว่างอีกครั้งหลังจากที่หยิบตัวช่วยหล่อลื่น ร่างคมเข้มเปิดฝาเจลพร้อมกับบีบออกมาชโลมลงที่ปลายนิ้วแล้วลูบไล้เบาๆ ที่ช่องรักสีหวาน
"ทำให้พี่...เบาๆ ได้มั้ย?" แม้จะเป็นคำร้องขอที่แปลกประหลาดไปนิดหนึ่งสำหรับเมะ แต่จงอินฟังจงก็พยักน่าตอบรับโดยดี
"ผมจะเอาเข้าไปแล้วนะครับ" ร่างคมพูดขึ้นหลังจากนวดคลึงช่องทางสีชมพูที่เรียงตัวสวย ถึงแม้ตอนนี้มันจะขมิบทักทายนิ้วมือเขาบ้างแล้ว แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่า รุ่นพี่หน้าหวาน(ในสายตาเขา)จะไม่เจ็บและไม่กลัว ชานยอลตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัด ใจจริงก็สงสารแต่มาไกลขนาดนี้แล้ว มันไกลเกินจะย้อนกลับไปแล้วละ
" อ๊ะ...อื้อ"
"อย่ารัด อย่าเกร็ง" หนึ่งนิ้วแรกที่ส่งเข้าไปดูจะไม่เจ็บมากนัก แต่ร่างคมดันกระแทกเสียงเมื่อเห็นว่าร่างกายชานยอลเริ่มต่อต้าน ใบหน้าคมคายก้มลงไปประกบจูบปากเบาๆ ขยับนิ้วเข้าออกเรื่อยๆ เพิ่มจำนวนนิ้วและความเร็ว เมื่อถอนจูบออกก็เห็นคนใต้ร่างบิดกายเร่าๆ สะบัดหน้าที่มีเหงื่อเกราะพราวเต็มใบหน้าแรงๆ เสียงครางทุ้มหูเริ่มครางกระเส่าดังขึ้นเรื่อยๆ
"จะ..จูบหน่อย..." ร้องขอ? แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง คนใต้ร่าง ร้องขอให้เขาจูบงั้นเหรอ?
ด้วยใบหน้าที่ยั่วยวนและน้ำเสียงแหบพร่านั้นมันตีความหมายได้อย่างดีเลยว่ารุ่นพี่หน้าหวานคนนี้ต้องการขนาดไหน ใบหน้าคมก้มลงแลกลิ้นกับคนใต้ร่างในแทบจะทันที ช่องทางรักเริ่มขยายแล้ว คนตรงหน้ายังคนมีเสียงอื้ออึงในลำคออยู่เรื่อย จงอินอยากจะตายกับการยั่วแบบไม่ประสีประสาแบบนี้ซะจริงๆ คนใต้ร่างส่งเสียงดังขึ้นมากกว่าเดิมเมื่อปริมาณจากแค่หนึ่งนิ้วเพิ่มเป็นสาม
"อึกก...อื้อๆ" มันแทบขาดใจ เมื่อมีบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ด้านหลัง ใช่มันเจ็บ แต่เอาเข้าจริงๆ มันไม่ได้เจ็บมากมายขนาดนั้น ก็คล้ายๆ กับมดกัด เจ็บแค่ตอนเริ่มๆ สักพักความรู้สึกก็แปรเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น สำหรับคนโดนคุกคามขณะนี้แค่คิดเอาไว้ว่าเพียงสามนิ้วมันคงไม่พอแล้วละ ความรู้โหวงๆ ที่เกิดขึ้นที่ช่องท้องทำให้ชานยอลต้องการมากกว่านี้ มากกว่านิ้วและไม่ใช่ลิ้น
"อ่า ของพี่รัดนิ้วผมเป็นบ้า" หลังจากที่จงอินดึงนิ้วออกมาเพราะรู้สึกว่าคนใต้ร่างเริ่มดูดดุนลิ้นเขาเร็วขึ้น อีกทั้งช่องทางรักที่ตอดรัดนิ้วแบบรัวๆ นั้นมันจำเป็นที่จะต้องหยุดเพราะถ้าไม่หยุด รุ่นพี่คนนี้ได้เสร็จก่อนเขาแน่ๆ
"เด็กบ้า...แฮ่ก แฮ่ก ครั้งที่..แฮ่ก สามแล้วนะ นายทำฉันค้าง!" คราวนี้เหมือนชานยอลจะเคืองจริงๆ แฮะ เอ่ยบ่นกระปอดกระแปดแบบนั้นทั้งๆ ที่ตัวเองหอบอย่างหนักด้วยซ้ำ
"ถ้าไม่หยุดพี่ก็เสร็จก่อนผมสิ"
"ก็พี่อยากเสร็จ น..." ยังไม่ทันจะพูดจบก็รู้สึกเหมือนมีบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ใช่นิ้ว ดุนดันอยู่ที่ช่องทางข้างหลัง แหงสิ เห็นนะ เมื่อกี้ไอ้คนขี้ตู่นี้หยิบเจลขึ้นมาแล้วป้ายลงตรงนั้นนิ
"จำที่ผมบอกได้รึป่าว?" ร่างคมเข้มโน้มตัวลงมาแนบแผ่นอกกับคนใต้ร่างอีกครั้ง
"อืม" คำตอบสั้นๆ ของชานยอลทำให้ร่างคมกระตุกยิ้ม
"มองตาผม"
คนใต้ร่างทำตามอย่างว่าง่ายดวงตากลมโตที่มีเสน่ห์และแฝงความเท่ห์บาดใจ ณ ตอนนี้ไม่มีแล้ว ไม่หลงเหลืออยู่เลยสักนิด นัยน์ตานั้นมีแต่แมวตัวน้อยๆ สายตาเยิ้มหวานฉ่ำ ปรือตามองหน้าเขา มันหมดคาบเพลย์บอยไปหมดสิ้น พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยว่าปาร์คชานยอลสิ้นลายแล้ว
"อ่ะ...จงอิน โอ๊ยย! เจ็บ" เหมือนความหมายที่ส่งผ่านทางสายตานั้นจะหลอกล่อได้ไม่นาน สิ่งแปลกปลอมบางอย่างก็เริ่มแทรกกายเข้ามาจากช่องทางด้านหลังเรียบร้อยแล้ว
"อ่าพี่..ใจเย็น...ซี๊ดดดด อย่าเกร็ง" เสียงจงอินซูดปากซี๊ดอย่างแรงทำให้ ปาร์คชานยอลใจสั่นแปลกๆ
"อ่ะ จงอิน..อ่ะ อื๊ออ" ใบหน้าคมคายตัดสินใจก้มลงปิดปากสีสวยนั้นทันที เขาไม่ต้องได้ยินเสียงเจ็บปวดนั้นถึงได้พยายามบดจูบคนใต้ร่างอย่างร้อนแรง มืออีกข้างทำหน้าที่ บดขยี้เม็ดทับทิมนั่นอีกครั้งรวมถึงปรนเปรอแก่นกายสีสวยนั้นไปด้วย
"อื้ออ...อ๊ะ!" เจ็บ... แต่ก็ รู้สึกดี พี่ปาร์คฟินครับ!
ไม่นานนักแก่นกายใหญ่ก็ถูกช่องทางสีสวยนั้นดูดกลืนไปจนสุดทาง แต่กระนั้นจงอินก็ยังไม่กล้าขยับอยู่ดีเพราะช่องทางรักของคนใต้ร่างมันรัดแน่นและยังไม่ผ่อนคลาย
"พี่ชานยอล อย่าเกร็ง"
ผละริมฝีปากอยู่ชั่วครู่ก็เคลื่อนใบหน้าลงในจุดที่ต่ำกว่านั่น ซอกคอที่แฉะไปด้วยเหงื่อของคนใต้ร่างไม่ได้ทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกรังเกียจแต่อย่างใดตรงกันข้ามกับอยากจะกระแทกกายถี่ๆ จนแทบบ้า กลิ่นกายคนๆ นี้มันยั่วเกินไป!
"อ๊าาา อื้ออ...อ่ะ" ชานยอลครางกระเส่าอีกครั้งเพราะทั้งข้างล่าง ข้างบนและข้างหลัง ยังคงถูกปรนเปรออยู่ตลอด "ขยับได้รึยัง"
ไม่ใช่จงอินที่เป็นฝ่ายถามแต่เป็นปาร์คชานยอลที่บอกว่าตัวเอง ไม่ใช่เคะ!
"พี่พร้อมแล้วใช่มั้ย งั้นผมขยับละนะ"
"อ๊าา..อ๊ะ อ๊ะ อ๊าส์ อ๊ะ"
เสียงครางทุ้มหูดังขึ้นทันทีเมื่อเด็กหนุ่มขยับสะโพกของตนเอง ชานยอลหลับตาแน่น ไม่ได้หมายความว่ารังเกียจ เพียงแค่ อยาก ซึมซับ ความรู้สึกแปลกใหม่แค่นั้นเอง...
"พี่สุดยอดเปนบ้า"
จงอินพูดเอ่ยเสียงแหบพร่า สะโพกได้รูปกระแทกเข้าออกด้วยจังหวะที่ไม่สม่ำเสมอ ช้าบ้าง เร็วบ้าง ตามอัตระการเต้นของจังหวะหัวใจของทั้งสองร่างที่กำลังแสดงบทรักอย่างดุเด็ดและร้อนแรง หนึ่งคนที่ครางไม่หยุดกำลังสะบัดหน้าพร้อมแอ่นสะโพกตามจังหวะที่อีกคนส่งมาให้ อีกหนึ่งคนที่กระแทกแก่นกายไม่หยุด ริมฝีปากเซ็กซี่ขบต้นคอบ้าง หน้าอกบ้างตามอารมณ์
" จะ..จงอิน ...แกะ..อ๊ะ อ๊าส์...ให้หน่อย" อาจเปนเพราะคนใต้ร่างยังสด ร่างสูงเลยคิดใช้บำเรอความสุขของตนให้คุ้ม บทรักผ่านมาร่วมชั่วโมงแล้ว แต่ร่างคมเข้มก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะถึงฝั่งฝันเลยผิดกับอีกคนที่จะถึงอยู่ร่อมร่อแต่ก็ถูกสะกัดไว้จากคนขี้แกล้งทุกที ครั้งนี้เป็นครั้งที่เจ็ดแล้วนะ เขายังไม่ได้เสร็จสักทีอารมณ์เสีย! (นี่มึงนับ?)
กึก กึก กึก
จงอินหยุดบทรักนั่นไว้ก่อนจะชั่งใจแกะเข็มขัดที่รัดข้อมือร่างสูงออกพร้อมกับไขกุญแจเงินออกด้วย ถึงแม้จะปล่อยให้มือของรุ่นพี่คนนี้เป็นอิสระ แต่คนทั้งสองก็ยังคงเป็นหนึ่งเดียวกันอยู่ ชานยอลหอบหายใจอยู่สักพัก หลับตาพริ้มรอรับการกระแทกของอีกคนเต็มที่ แต่เจ้าตัวก็ไม่มีที่ท่าว่าจะขยับเลยสักนิด
"มองอะไรทำไม ไม่ทำ..."
แค่นั้น...
" อ่ะ อื้ออ อ๊าา อ๊าา อื้มม!" สองแขนที่มีมัดกล้ามประดับอยู่เล็กน้อยผวาตระกองกอดคนตรงหน้าไว้ในทันที
คนห่าอะไรนึกจะเอาก็เอานึกจะหยุดก็หยุด อิดรรมนี่...
" อ้าา อ๊าา ตะ..ตรงนั้น อึก!...แรง..อีก จะ..จงอิน อ๊า อ๊ะ..."
เสียงครางทุ้มหวีดร้องอีกครั้งเมื่อแก่นกายยาวกระแทกเข้าจุดกระสันของตน ได้ยินแบบนั้นแล้วก็คงจะทำเป็นเฉยๆ ไม่ได้หรอก
เอี๊ยด เอี๊ยด เอี๊ยด
เสียงหัวเตียงกระทบกับผนังภายในคอนโดหรูใจกลางเมือง ห้อง '1510' กลับเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อของทั้งสองคนที่กอดรัดฟัดเหวี่ยงซึ่งดูยังไงคงไม่มีทีท่าว่าจะหยุดง่ายๆ ได้บรรเลงบทรัก เหมือนคนตายอดตายอยากก็ไม่ปาน
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้อง เสียงครางทุ้มหูของสองร่างยังคงดังอบอวลควบคู่เสียงเนื้อกระทบเนื้อ ไปในตัว
" อ่ะ...จะ..เสร็จแล้ว อ๊ะ อ๊ะ"
" พร้อมกัน ซี๊ดดด"
" อื้อ อื้อออออ..อ้ะ! จะ..จงอิน"
สะโพกของร่างสูงกระแทกถี่ย้ำอีกครั้ง ความรู้สึกที่อัดแน่นกำลังจะทลายกำแพงบางๆ นั่นออกมา คนใต้ร่างหัวสั่นคลอนไปมาๆ แต่กระนั่น เสียงครางก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดสองมือ ประสานนิ้วแนบนิ้วกันไว้แน่น ก่อนที่จะเดินทางสูงฝั่งฝันไปด้วยกัน
"อ๊าส์! จงอิน / ซี๊ดดด! พี่ชานยอล"
ร่างกายของเด็กที่มีแต่ซิกแพ็กล้มตัวลงซบกับแผ่นอกของชานยอลทันที
"พี่"
จงอินเงยหน้ามาจากซอกคอขาวของชานยอลเอ่ยเรียกเบาๆ ก่อนจะจรดริมฝีปากเข้าหารุ่นพี่หน้าหวานอีกครั้ง สัมผัสที่แปรเปลี่ยน ลิ้นเรียวทั้งสองเกี่ยวกันอีกครั้งในจังหวะที่เนิบนาบ สองแขนแกร่งของชานยอล ตะหวัดโอบเอวของจงอินอย่างลืมตัว
"อ๊ะ จงอิน" ชานยอลผละปากออกทันทีเมื่อรุ่นน้องซาดิสต์ หรือเรียกอีกอย่างว่า...
"ผัวคนนี้เอาถึงใจมั้ยครับ?" กระแทกกายเข้ามาอีกครั้ง
"..." หมดคำจะพูดทันทีเมื่อรู้ตัวอีกทีก็มีผัวขึ้นมาซะเฉยๆ
" ขออีกรอบนะ" อีห่า พอกูยอมหน่อยมึงก็ปากหวานจะฮิฮาร์ส์กับกูเพิ่มเหรอสัส คิดว่ากูจะยอมหรออิดรรมฟาเย่อร์...
" เอาสิ " เออ! ตามนี้แหละครับ กูยอม!
ชุ๊บๆ
