แบคฮยอนเอื้อมมืออีกข้างมาแกะกระดุมออก แล้วค่อยๆ รูดซิบกางเกงยีนส์ลงอย่างอ้อยอิ่ง ช้อนสายตาเยิ้มช่ำเพราะฤทธิ์เมามองหน้าพี่หาญที่บัดนี้อารมณ์บางอย่างเริ่มปะทุขึ้นมาในกายเป็นที่เรียบร้อย ไอ้ที่ท่อง ยุบหนอ พองหนอ เมื่อกี้ ลืมๆ ไปเหอะ ถือว่าผมไม่เคยทำอะไรแบบนั้นละกัน - -
มือหยาบหนาดับเครื่องรถยนต์ลงแล้วปรับเอนเบาะที่นั่งของตัวเองให้เอนไปด้านหลัง มองดูร่างเล็กที่กำลังลูบไล้ตรงส่วนนั้นของเขาผ่านชั้นในสีขาวช้าๆ จนกระทั่งมันเริ่มแข็งขึงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ยิ่งสายตาที่แบคฮยอนมองเขาตอนนี้ มันยิ่งกระตุ้นความเป็นชายให้ใหญ่พองจนคับแน่นกางเกงชั้นในอย่างง่ายดาย ลู่หานเอือมมือไปโอบรอบคอเล็กแล้วดึงใบหน้าให้ก้มลงมาใกล้ตนเอง บดเบียดป้อนจูบร้อนแรงให้อย่างโหยหา เสียงดูดดุนของลิ้นที่กระหวัดเกี่ยวลิ้นเล็กพร้อมกับเสียงครางในลำคออื้ออ้าดังไปทั่วรถยนต์คันหรู ก่อนที่แขนแข็งแกร่งจะรวบตัวร่างเล็กๆ นั้นให้ลอยหวือมานั่งทับตัวของเขาเองอย่างง่ายดาย
"แฮ่ก แฮ่ก" หลังจากถอนจูบออกจากกลีบปากนุ่ม ใบหน้าหล่อเหล่าก็เลื่อนลงไปที่ลำคอขาวเนียนละหงษ์ ดูดเม้มเล็บตามที่ต่างๆ จนเกิดรอยแดงไว้ทั่วจากนั้นก็กระซิบเสียงแหบพร่าข้างใบหูเล็กนั้น...
"ไหนลองทำออนท็อปในรถให้ดูหน่อย"
"น..ในรถมันแคบ...อืมมม...จะทำได้เหรอ" แบคฮยอนพูดน้ำเสียงกระเส่าเชิดใบหน้าขึ้นเพราะรู้สึกดียามที่ลิ้นของอีกคนดูดเม้มบนร่างกายของตนเอง
"ได้สิ" ลู่หานเปลืองเสื้อผ้าของคนตัวเล็กออกอย่างง่ายดาย จากนั้นจึงละใบหน้าออกจากซอกคอขาวเนียน ไล่เล็มลงมาเรื่อยๆ จนกระทั่งเริ่มเล่นกับตุ่มไตสีชมพูบนหน้าอกข้างนึง ส่วนอีกข้างก็ใช้นิ้วมือบีบคลึงรุนแรงขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูง
"อืออ..อ...อื๊ม...อึก"
"ถอดเสื้อให้ฉันที"
มันเป็นคำสั่งที่ร่างเล็กยินดีทำให้อย่างไร้เสียงโต้แย้ง ข้อมือเล็กเอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อเชิตทีละเม็ด แต่มันไม่ทันใจลู่หานเอาซะเลยเจ้าตัวถึงได้ยอมผละมือออกจากตุ่มไตสีสวยแล้วจัดการถอดเสื้อผ้าออกไปให้พ้นๆ ตัวเอง กดจูบมุมกลีบปากที่เผยออ้าออกน้อยๆ นั้น ขบเม้มรอบเรียวปากอิ่มแล้วค่อยๆ ดุนลิ้นตัวเองเข้าไปควานหาความหวานหอมจากริมฝีปากเล็กนั้นอีกครั้งในขณะเดียวกันมือทั้งสองข้างก็ทำหน้าที่ปลดกางเกงของคนตัวเล็กออกอย่างง่ายดาย ซึ่งเจ้าตัวแทบจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ามันหลุดออกไปจากเอวบางตั้งแต่เมื่อไหร่ เนื่องจากมัวแต่ครางในลำคออื้ออึงเพราะความหวาบหวามที่เกิดขึ้นในช่องท้องน้อยล้วนๆ รู้ตัวอีกทีก็เมื่อตอนที่มือปลาหมึกนั่นกอบกุมแท่งเนื้อสีหวานของตนเองเล่นแล้วใช้นิ้วโป่งกดขยี้ตรงส่วนปลายของร่างเล็กเล่นไปมา
"อ๊า อึก...อย่าเล่น...แบบนี้ อื๊ออ..อ..มัน..เสียวนะ"
การแกล้งร่างเล็กมันคือความสุขอย่างหนึ่งของลู่หาน เพราะมันจะทำให้เขาได้เห็นใบหน้าน่ารักนั้นในรูปแบบอื่นๆ บ้างนอกจากสีหน้าบึ้งตึงที่เขามักจะเห็นเป็นประจำ
"ชอบมั้ย..."
"อ๊ะ ชะ..ชอบ...อ๊าส์ ซี๊ดด! "
แบคฮยอนซี๊ดปากพลางจิกเล็บลงบนแผ่นหลังอีกคนเอาไว้เพื่อระบายความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นมาจากการถูกปลุกเร้า ร่างสูงขบเม้มตุ่มไตบนหน้าอกสลับไปมาเร็วๆ มือหนานั้นยังคงทำหน้าที่ขยับรูดขึ้นรูดลงปรนเปรอมอบความสุขให้ร่างเล็กที่นั่งอยู่บนตักของเขาไม่หยุด จนกระทั่งร่างของแบคฮยอนกระตุกถี่ๆ ตามด้วยของเหลวสีขาวขุ่นพุ่งออกมาเลอะเต็มมือหนาไปหมดลู่หานใช้นิ้วที่เปื้อนน้ำกามของร่างเล็กเลื่อนไปที่ช่องทางด้านหลัง จากนั้นจึงดันนิ้วกลางเข้าไปเบาๆ แล้วทิ้งค้างเอาไว้ก่อน
"อย่าเกร็งสิ ผ่อนคลายหน่อย" ร่างเล็กผ่อนคลายอย่างว่าง่ายตามที่อีกคนบอก แต่สุดท้ายก็ต้องครางออกมาเสียงดังเมื่อปลายนิ้วนั้นขยับโดนจุดลับในกายเข้า
"อ๊าส์ ซี๊ดด..ด..."
ลู่หานมองใบหน้าหวานที่หลับตาพริ้มตอดรัดนิ้วของเขายามที่ขยับเข้าออกอย่างดี สาบานได้เลยว่าถ้าแบคฮยอนไม่เมา เขาคงไม่มีทางได้เห็นท่าทางยั่วยวนของคนๆ นี้แน่นอน จากหนึ่งนิ้วก็เพิ่มจำนวนเข้าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเป็นสามนิ้ว แบคฮยอนมักจะครางเสียงกระเส่ากว่าทุกครั้งเมื่อลู่หานขยับโดนจุดลับในกาย ยิ่งใบหน้าหวานนั้นแสดงออกว่าต้องการมากแค่ไหน ก็คงไม่พ้นเขานี้แหละที่อยากจะเข้าไปข้างในตัวอีกคนจะแย่ ลู่หานสาวนิ้วเข้าไปอีกครั้ง ครั้งสุดท้ายก่อนจะเอานิ้วออก เรียกเสียงประท้วงจากเรียวปากอิ่มนั้นเล็กน้อย
"ฮะๆ ใจเย็นๆ"
"..เอามัน...เข้ามาซะที..อึก..."เสียงเล็กแหบพร่า
ในใจของผมก็อยากจะเข้าไปในตัวอีกคนนั้นแหละ แต่ยังอยากแกล้งคนตัวเล็กนี้ก่อนอะ
"เปิดเก๊ะดูสิว่ามีถุงยางมั้ย" เพราะไม่อยากให้คนตัวเล็กรู้สึกเจ็บนะเนี้ย ถึงได้ต้องใส่ถุงยาง
"ไม่ต้องหรอก..."
"แน่ใจ? เดียวเลอะนะ"
"อืม มันชักช้า..."
.
ผมควรเข้าไปข้างในได้แล้ว!
ลู่หานยกยิ้มพอใจกับคำพูดของอีกคน มือหนาจับเอวบางยกขึ้นเบาๆ ส่วนมืออีกข้างค่อยๆ ร่นกางเกงยีนส์ออกจากตัวอย่างทุลักทุเล
"เดียวแบคช่วย" ข้อมือสวยจับเข้ากับกางเกงยีนส์แล้วดึงออกไปเร็วๆ เพิ่มความแปลกใจให้ลู่หานไม่น้อย แบคฮยอนที่มักจะทำหน้าบึ้ง พูดจาราวกับคนห่างเหิน บัดนี้กลีบปากบางนั่นกับมีแต่เสียงหอบหายใจและใบหน้ายั่วยวนหลงเหลืออยู่เท่านั้น
ร่างเล็กถอดกางเกงยีนส์ของอีกคนออกไปได้สำเร็จ มือเล็กประคองแก่นกายที่พองใหญ่โตเต็มไม้เต็มมือเข้าจ่อกับช่องทางด้านหลังอย่างเงอะๆ งะๆ หลังจากนั้นก็ทิ้งน้ำหนักตัวลงทับแก่นกายใหญ่นั้นทันที
"อ๊าส์ ซี๊ด..ด ใหญ่จัง...อ๊างง~" แบคฮยอนครางเสียงหลงยามที่แก่นกายแข็งขึงเข้ามาในตัวได้เพียงแค่หัว
"ยังแน่นเหมือนเดิมเลยนะ...ซี๊ดด" ลู่หานอดซี๊ดปากไม่ได้ ช่องทางเล็กๆ นั้นมันตอดรัดเหลือเกิน แค่เพียงขยับนิดเดียว ก็รู้สึกเหมือนโดนกลืนกินส่วนปลายเข้าไป มือหนาบีบคลึงสะโพกให้ร่างเล็กหยุดเกร็งจากนั้นจึงกระแทกเข้าไปจนสุดปลาย
"อึก...อย่าแกล้งกันแบบนั้นสิ..ฮ๊า..า..ซี๊ด" กลีบปากสวยครางเสียงกระเส่า ปลุกเร้ากายแข็งของอีกคนได้เป็นอย่างดี ลู่หานค่อยๆ ขยับตัวเข้าออกช้าๆ มือหนาประคองใบหน้าหวานมาป้อนจูบอันร้อนแรงให้ อีกฝ่ายก็จูบตอบอย่างคนไม่ประสีประสาเช่นกัน ข้อมือเล็กกอดคออีกคนไว้แน่นยามที่แก่นกายเสียดแทงกับจุดกระสันในตัว เหงื่อเม็ดน้อยฝุดออกจากข้างขมับไหลลงมาจนถึงลำคอ นั้นยิ่งทำให้คนไร้เดียงสาบนตักลู่หานดูเซ็กซี่ขึ้นมาแปลกๆ
"ลองขยับเองสิ...อ่าส์"
แบคฮยอนตั้งใจทำตามที่อีกฝ่ายพูด เอวบอบบางร่อนสะโพกขึ้นลงจากจังหวะเบสิก ก็เริ่มเร็วขึ้นจนได้ยินเสียงครางอื้ออ้าผสมกับเสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่ว รถบูกัตติคันหรูสั่นและโยกไปมาตามการขยับขึ้นลงของคนสองคนที่บรรเลงบทรักร้อนแรงกันอย่างลืมตัว
"ม..ไม่ไหว...แล้ว...อ๊าส์ อ๊ะ อะ อ๊าส์"
ลู่หานมองใบหน้าหวานเชิดขึ้น หลับตาพริ้ม กลีบปากเผยอเล็กน้อย ตามใบหน้ามีเหงื่อเม็ดเล็กๆ เกาะพราว ยิ่งมองเขายิ่งหลงไหลแทบหยุดสะโพกตัวเองที่ขยับเข้าออกถี่ๆ นั้นไม่ได้ ยิ่งยามที่อีกคนตอดรัดกายแกร่งแน่น เขายิ่งอยากปลดปล่อยออกมาไวๆ ซะด้วยซ้ำ
"เมื่อยมั้ย?" ลู่หานยกสะโพกคนอีกคนให้ลอยหวือแล้ววางไว้ที่เบาะข้างคนขับดั่งเดิมจากนั้นก็เปลี่ยนตัวเองให้มาอยู่ข้างบนแทน จับแก่นกายแข็งขึงของตัวเองที่ไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนลงสักนิดสวนเข้าไปในช่องทางเล็กรวดเร็วและกระแทกลึกๆ เน้นย้ำแบบถี่ๆ อย่างคนช่ำชอง
"พี่..อ๊าส์..พ..พี่...ซี๊ด...แบค..ไม่ไหว..แล้ว..อึก...อ๊าส์~" กลีบปากบางเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก ร่างสูงฮึ่มฮัมในลำคอทันทีเมื่อความปราถนาในกายกำลังจะปลดปล่อยออกมา
"อ๊าส์ ซี๊ด...เรียกกู 'ลู่หาน'...ซี๊ด เรียกชื่อกู..." ลู่หานพูดแล้วย้ำถี่ๆ ตรงจุดกระสัน เขาไม่อยากจะบอก แต่เหมือนกับว่าเขารู้จักร่างกายนี้อย่างดีทุกสัดส่วนล้วนถูกเขาเชยชมมาหมดแล้วทั้งนั้น
"อ๊ะ อืออ...พี่..ลู่หาน...อ๊าส์ อ๊าส์..." แบคฮยอนครางไม่เป็นภาษา จิกเล็บลงบนแผ่นหลังอีกคนเอาไว้ ในหัวมันว่างและขาวโพลนไปหมด แทบไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ พอๆ กับอารมณ์ที่พรุ่งพล่านเกินจะควบคุมได้ของลู่หาน ร่างสูงขยับเข้าออกแทกย้ำรุนแรงอยู่สามสี่ครั้งไม่นานนักน้ำรักสีขาวขุ่นก็ถูกฉีดเข้ามายังช่องทางด้านหลังทันที
"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก" ร่างของคนสองคนหอบแรงๆ หลายทีหลังจากที่กิจกรรมได้สิ้นสุดลง
ภายในใจของลู่หาน ไม่มีใครล่วงรู้ได้เลยว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ทั้งๆ ที่เขาเป็นเพลย์บอยที่เวลาทำกิจกรรมร่วมรักกันเสร็จเมื่อไหร่ ก็มักจะแยกกันไปทางใครทางมัน แต่กับคนตัวเล็กที่นอนหอบอยู่ใต้ร่างเขามันไม่ใช่แบบนั้น...เมื่อไหร่กันนะที่เขารู้สึกอยากผูกสัมพันธ์กับคนๆ นี้มากกว่าคำว่าวันไนท์แสตนด์...
กลับไปเม้นให้เค้าบ้างน้า *-*
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น